First Greek animated feature (1942-1945)

Το βίντεο αυτό αξίζει γιατί είναι το πρώτο βίντεο τύπου Μικυ Μαους που γυριστηκε στην Ελλάδα κατά τη διάρκεια του πολέμου (1942-45), άσχετα από το θέμα του...

ΠΕΣ ΤΟ ΑΠΛΑ ΑΝΑΓΚΗ

Κάποιες φορές αισθάνεσαι έντονα την ανάγκη να πεις κάποια πράματα σε κάποιον άνθρωπο απ΄τον οποίο δε σου δίνετε η δυνατότητα ή η ευκαρία να του τα πεις για να μπορέσεις να αισθανθείς καλύτερα και να προχωρήσεις...
Αυτό εδώ το μπλογκάκι θαρρώ πως είν' ο καλύτερος τρόπος για να τα μοιράστω κάπου, άσχετα, αν το άτομο στο οποίο αναφέρομαι δεν τα διαβάσει ποτέ...
Θέλω να ευχαριστήσω λοιπόν τον άνθρωπο με τον οποίο μοιράστηκα πολλές μα πάρα πολλές ώρες από τη ζωή μου τους προηγούμενους επτά μήνες...
Τον ευχαριστώ λοιπόν διότι πέρα απ' το ότι πέρασα όμορφες, πραγματικά όμορφες στιγμές μαζί του, πέρα απ' ότι είχαμε κοινά ενδιαφέροντα,κοινή ενεργητικότητα, ο άνθρωπος αυτός μου έμαθε πολλά...
Πράγματα τα οποία από τότε που τον γνώρισα με βοηθήσανε και βοηθάνε την πορεία μου ... με συμπληρώσανε και με συμπληρώνουν ... με ευχαριστήσανε και με ευχαριστούν ...
Μου δίδαξε μουσική, τραγούδια τα οποία μου πάνε και μπορω να ερμηνεύω (δεν είμαι τραγουδίστρια απλα για την πάρτυ μου), μου έμαθε πως να ακούω μουσική, τι να προσέχω, καλλιτέχνες οι οποίοι μου αρέσανε και δεν θυμόμουνα το όνομά τους κλπ κλπ κλπ
Μου 'βγαλε από μέσα μου τη χαρά του να κάνεις ποδήλατο, την ελευθερία που νιώθεις πάνω εκει, την συνύπαρξη σου με τη φύση όταν μετακινείσαι με αυτό, μάλλον τελικά πάντα μου άρεσε να κάνω ποδήλατο απλά ποτέ δεν είχα την ευκαιρία, την ώθηση από κάποιο άτομο για να ποδηλατήσω, με βοήθησε τόσο που εγώ ακόμη ένα λάστιχο δεν ξέρω να φουσκώνω (θα μάθω όμως) γιατί πάντα φρόντιζε για μένα πριν από εμένα...
Τα σημαντικότερα όλων εναι η τρυφερότητα και η μόνιμη γεμάτη αγκαλιά του, η δοτικότητα του ...
Μπορεί πλέον να μην είμαι μ' αυτον τον άνθρωπο και την κύρια ευθύνη να την φέρω εγώ, αυτός ο άνθρωπος είναι όμως στην ψυχή μου, τον αγαπάω, είναι κομμάτι του εαυτού μου, ειναι από τους ανθρώπους που έχουν ψυχή, έχουν λεβεντιά, έχουν παιδικότητα έντονη, έχουν πολύ αλήθεια, άλλα, δυστυχώς έχουν και πολλά κολλήματα-φοβίες(ίσως τώρα που το σκέφτομαι επειδή διαφέρουν πολύ από το σύνολο)
Απ' την άλλη πλευρά για την κατάσταση που διαμορφώνεται και για το σύνολο των πράξεων μας δεν φταίμε αποκλειστικά εμείς, άλλα, η ίδια η ζωή που για κάποιο δικό της λόγο σε μπερδεύει, ίσως για να μάθεις καλύτερα τον εαυτό σου... αυτό θαρρώ έπαθα και 'γω έπρεπε κάτι να μάθω μέσα απ' όλο αυτό, μέσα απ' το βίωμα της δικής μου εμπειρίας... (ωραία που είμαι, πάλι θύμα ψάχνω για να καλύψω τα δικά μου)
Συγνώμη ... δεν ξέρεις εμένα μπορεί τελικά να πλήγωσα πιότερο...
Οφείλω να είμαι ειλικρινής ... γι 'αυτό και έγραψα άσχετα που δεν θα φτάσει ποτέ στον παραλήπτη του... ουφ σα να ξεφούσκωσα λίγο η γυναίκα ρε παιδιά...
Αιντε να κοιμηθούμε και λίγο τωρα.....

CANDY-CANDY

Το αγαπημένο μου παιδικό όταν ημουνα μικρούλα, συγκινήθηκα απόψε πάλι ... ε, ρε αναμνήσεις ....



πολλά - πολλά επεισόδια το έβλεπα ανελλειπώς και όχι μόνο εγώ .... ανθρώπινα παιδικά και όχι βίαια όπως στις μέρες μας ...

Έξω χιονίζει

Έξω χιονίζει, είναι πολύ όμορφα και το σημαντικότερο κοντά στα Χριστούγεννα, η ατμόσφαιρα τέτοια που σε κάνει να νοιώθεις παιδί, έτσι πως χιονίζει έξω το μόνο που εύχεσαι είναι να το στρώσει και να 'χεις την ευκαιρία, να τρέξεις μες το χιόνι, να παίξεις χιονοπόλεμο, να κάνεις χιονάνθρωπο, να χαρείς...
Άλλα... ίσως και κάτι να λείπει από όλη αυτή την ευτυχία ...
Αυτή την ευτυχία που για πολλούς μπορεί να είναι και ταλαιπωρία ή και κάτι συνηθισμένο γιατί το είχαν πάντα στη ζωή τους, χωρίς να αναλογίζονται πως τα μικρά πράματα δίπλα μας μπορεί να είναι η χαρά, χωρίς να σκέφτονται πως ο καιρός είναι με μας για ακόμα μια φορά και μας χαρίζει το χειμωνιάτικο τοπίο του έτσι όπως θα πρεπε να είναι, χωρίς να πιάνουν απ' το χέρι τους αγαπημένους και να χαίρονται μαζι το χιόνι, το κρύο και τη θαλπωρή της ζέστης του σπιτιού τους με ένα ποτηράκι κόκκινο κρασί...
Κάτι λείπει απ' αυτόν τον πίνακα...
Με βλέπω εκεί στο χιόνι μόνη...
Χιόνι, κρύο, κασκόλ, σκούφος, σπιτική ζέστη, κρασι................. όμορφα... κάτι όμως λείπει...
Παρ' όλα αυτά χιονίζει ... κι ευτυχώς...
Το'χει στρώσει... απίστευτα όμορφα...άρχισε να νυχτώνει...το χιόνι φωσφορίζει στη φύση, τα σπίτια, τα δέντρα γύρω με φωτάκια να αναβοσβήνουν... και συνεχίζει να χιονίζει... μαγικά κάτι σαν χριστουγεννιάτικη ταινία και πιο πολύ γιατί τη φύση κάνενας σκηνοθέτης δεν μπορει να την αντιγράψει στο είδος της............

εξαντας - 49 λεξεις για το χιονι

"Η πόλη μου με ποδήλατο" σε 13 δήμους και η περίπτωση της πόλης της Κοζάνης

19-3-2007

Διαβάσαμε πρόσφατα στην "Καθημερινή" ότι οκτώ Μη Κυβερνητικές Οργανώσεις (ΜΚΟ) απʼ όλη την Ελλάδα ανέλαβαν να υλοποιήσουν σε 13 δήμους της χώρας το πρόγραμμα "Η πόλη μου με ποδήλατο" με χρηματοδότη τη Γενική Γραμματεία Νέας Γενιάς. Καθʼ όλη τη διάρκεια του 2007 οι δημότες σε Αθήνα, Θεσσαλονίκη, Καρδίτσα, Κηφισιά, Κω, Ελευσίνα, Βόλο, Λάρισα, Λαύριο, Μαραθώνα, Μαρούσι, Νέα Ιωνία και Χανιά θα έχουν τη δυνατότητα να πραγματοποιούν μια διαφορετική βόλτα στην πόλη τους, φυσικά με ποδήλατο που θα παρέχουν δωρεάν οι Δήμοι.

"Στόχος είναι να πείσουμε το νέο να αφήσει το αυτοκίνητό του στο πάρκινγκ και να μάθει να χρησιμοποιεί το ποδήλατο", δήλωσαν οι εμπνευστές του προγράμματος. "Αν αρχίσει να το χρησιμοποιεί, θα το αγαπήσει. Διαφορετική οπτική έχουμε όταν βρισκόμαστε πίσω από το τιμόνι ενός αυτοκινήτου απʼ ό, τι πάνω στο ποδήλατο". Το ποδήλατο, βέβαια, δεν είναι μόνο για βόλτες. Με δεδομένο ότι οι περισσότερες από τις καθημερινές μας μετακινήσεις είναι μικρότερες των πέντε χιλιομέτρων, το ποδήλατο μπορεί να αντικαταστήσει το αυτοκίνητο. Έχει βρεθεί ότι η μέση ταχύτητα του ποδηλάτου ξεπερνά τα 15χλμ. /ώρα, τη στιγμή που σύμφωνα με έρευνα του Μετσόβιου Πολυτεχνείου ΕΜΠ, η ταχύτητα του Ι. Χ. στο κέντρο της πόλης δεν ξεπερνά τα 8,5 χλμ. /ώρα. Εκτός από αυτό, οι ποδηλάτες δεν χρειάζεται να ανησυχούν για το παρκάρισμα (για το οποίο το 37% των οδηγών Ι.Χ. ξοδεύουν 40 λεπτά ημερησίως!).

Η Καρδίτσα πάντως έχει δείξει τον δρόμο, αφού με βάση στοιχεία του ΕΜΠ, το 22% των μετακινήσεων στην πόλη πραγματοποιείται με ποδήλατα. Το 80% των ποδηλατών, μάλιστα, δηλώνουν ότι το χρησιμοποιούν κάθε μέρα.

Στην Κοζάνη, για να έλθουμε στα καθ΄ ημάς, τα πράγματα είναι δύσκολα , διότι:

- η πόλη έχει στενούς δρόμους,

- η μορφολογία της δεν βοηθά τους νέους ποδηλάτες,

- οι οδηγοί δεν σέβονται τους ποδηλάτες (ούτε φυσικά τους πεζούς που κινδυνεύουν στις διαβάσεις),

- δεν υπάρχει ποδηλατική παράδοση,

- ο Δήμος ουσιαστικά αδιαφορεί και πέραν κάποιων αραιών ποδηλασιών αρκείται σε ανακυκλούμενες υποσχέσεις,

- οι λιγοστοί φίλοι του ποδηλάτου, πλην φυσικά των παιδιών, περιορίζονται σε ατομικές ή ολιγομελείς εξορμήσεις και δεν οργανώνονται σε κάποιο ποδηλατικό σύλλογο,

- ενώ, τέλος, οι επιχειρήσεις που ασχολούνται με την εμπορία –επισκευή ποδηλάτων εμφανίζονται απρόθυμες να επιχορηγήσουν ποδηλατικές εκδηλώσεις.

Παρόλα αυτά, πολλά μπορούν να γίνουν για να ανατραπεί η εικόνα. Ας μην ξεχνάμε ότι οι διάφορες κυκλοφοριακές ρυθμίσεις, τα στενέματα των δρόμων, τα κολωνάκια, κ.λπ. απέτυχαν να μειώσουν τον κυκλοφοριακό φόρτο του κέντρου. (Απόδειξη το καρκινογόνο βενζόλιο που έχει θρονιαστεί πλάι στους άλλους ρύπους στο κέντρο της Κοζάνης). Αν σκεφτούμε ότι με τα σύγχρονα ποδήλατα όλες οι ηλικίες μπορούν να μετακινούνται σχεδόν παντού, αν υπολογίσουμε το οικονομικό και περιβαλλοντικό όφελος που προκύπτει από τη μαζική χρήση του ποδηλάτου, αν αναλογιστούμε ότι η ποδηλασία είναι το υπʼ αριθμόν 1 προληπτικό κυκλοφοριακό μέτρο σε όλους τους σοβαρούς ευρωπαϊκούς Δήμους, τότε σίγουρα θα βρούμε τρόπους και πόρους να κάνουμε το ποδήλατο μέσον εξυπηρέτησης-ψυχαγωγίας των πολιτών και ανακούφισης της πόλης. Ενδεικτικά αναφέρουμε τις δανεικές ποδηλατοθήκες, τους ποδηλατόδρομους περιμετρικά της πόλης, καμπάνιες και εκδηλώσεις, αξιοποίηση χορηγών, επιχορηγούμενα πιλοτικά προγράμματα, κ.λπ.

Και επειδή "συν Αθηνά και χείρα κίνει", καιρός να γίνει κι ένας ποδηλατικός Σύλλογος για να προωθήσει πιο οργανωμένα τη χρήση του ποδηλάτου. Τα γραφεία της Οικολογικής Κίνησης είναι ανοιχτά να φιλοξενήσουν και να στεγάσουν μια τέτοια κίνηση.

Οικολογική Κίνηση Κοζάνης