Ζηλεύω τους ανθρώπους που ενώ ζουν μια βαρετή, «μίζερη» ζωή… άδεια κατά εμένα… καταφέρνουν να δουν το διαφορετικό… το φως μέσα απ’ το σκοτάδι τους… τη μελωδία μέσα απ’ την κώφωση τους… και ναι, καταφέρνουν να είναι ευτυχισμένοι στο όνειρό τους … ένα όνειρο καλά φτιαγμένο στα μέτρα τους…
Θα θελα όταν για πρώτη φορά αντικρίζω το καινούργιο να μπορώ να αισθάνομαι τη χαρά του πρωτόγνωρου… να νοιώσω τη μεγαλειότητα του πριν από μένα κανείς δεν αντίκρισε … αυτό που μόλις πατώ κανείς πριν από εμένα δεν πάτησε… αυτό που θωρώ πριν από μένα κανείς δεν ερεύνησε… δεν κατάλαβε…
Βαρέθηκα τον ψεύτικο πολιτισμό των σύγχρονων κοινωνιών… βαρέθηκα τους δήθεν που κάνουν και πιστεύουν πως τα κατέχουν όλα…
Πόσα μα την αλήθεια είναι καλά κρυμμένα… βαθιά μυστικά στης γης… τα πλάτη και τα μήκη….στου σύμπαντος το άπειρο….κι όμως οι κακομοίρηδες του κόσμου αυτού…οι πολιτισμένοι …τα γνωρίζουν όλα…
Αναρωτηθήκαμε ποτέ ποιες οι πραγματικές μας γνώσεις και ποια η άγνοιά μας … για πράματα απλά και καθημερινά ή για περισσότερα πολύπλοκα ή και ακαταλαβίστικα…
Συμμερίζομαι τη χαρά του αρχαιολόγου όταν σκάβοντας επί μέρες ή μήνες ή και χρόνια ανακαλύπτει κάποιον αρχαίο τάφο που επί χιλιάδες… εκατοντάδες χρόνια ήταν θαμμένος βαθιά μέσα στη γη…. Καταλαβαίνω το δέος που γνωρίζει όταν με το ένα του πόδι πατά στο σήμερα και με το άλλο ταξιδεύει χιλιάδες χρόνια πριν….
Όμορφα ταξίδια στο χρόνο που από μικρή με συγκλόνιζαν… τα επιθυμούσα … τα ονειρευόμουν….
Θυμάμαι τον εαυτό μου παρέα με το τιμόνι της φαντασίας μου να μεταφέρομαι κάπου αλλού… πίσω στο παρελθόν…
στην Αρχαιότητα… στην Αναγέννηση… ένα παιχνίδι άκρως ελκυστικό … παιχνίδι όμως…στο παιδικό μυαλό μου….

Πλέον αυτό το ταξίδι μέσα μου καταφέρνω και το κάνω μέσα από τη μουσική….μέσα από ένα τραγούδι… μέσα από εικόνες….

Ένα πανέμορφο τραγούδι λοιπόν παρέα με μία καταπληκτική ερμηνεία.......που εμένα καταφέρνει να με ξεσηκώνει πάντα όταν το ακούω…
ο καθένας λοιπόν ας πάρει αυτό που του χρειάζεται τη στιγμή που θα το ακούει....
Ας ονειρευτεί...Ας ξεσηκωθεί...Ας σκεφτεί...Ας....Ας....
Ένα ποτηράκι κόκκινο κρασί συντροφιά με το φως των κεριών που θα τρεμοπαίζουν στο σκοτεινό κατά τα άλλα δωμάτιο με όμορφη συντροφιά ή και μόνος... με δάκρυ ή με χαμόγελο...με ψυχή ή με ατονία...δεν έχει σημασία... σημασία έχει η απόλαυση της στιγμής... η γαλήνη.... η χαρά που ένα μουσικό κομμάτι απλόχερα μπορεί να χαρίσει σαν σε ταξιδεύει.....
Υπάρχουν τελικά όμορφα πράματα γύρω και δίπλα μας κάθε στιγμή που θα επιλέξουμε να κάνουμε υπέροχο το δικό μας σύμπαν....
Ο καθένας όπως μπορεί...όπως θέλει...όπως αντέχει....

Χαρισμένο στους ονειροπόλους ταξιδευτές….

IMAGINE

Η ώρα κοντεύει δύο...
έχεις πιει τα κρασάκια σου και αισθάνεσαι ωραίος...
υπάρχουν πράματα όμορφα και άσχημα που νιώθεις πολύ έντονα μέσα σου...
δεν μπορείς να τα εκφράσεις με λόγια...
απλά τα νιώθεις...
ξάφνου ένα τραγόύδι είναι ικανό να σε γλιτώσει απ' αυτά που ασθάνεσαι έντονα μέσα σου....
ένα τραγούδι που σε βγάζει από τη δύσκολη θέση να εκφραστείς με λόγια τούτη τη δύσκολη στιγμή....
απλά τα λέει όλα...
Ένα τραγούδι με τη μετάφρασή του ... για το μεγαλείο αυτών που λέει....

IMAGINE ΚΑΙ JOHN LENNON (1971)

Φαντάσου να μην υπάρχει παράδεισος
είναι εύκολο εάν εσύ προσπαθήσεις.
Καμία κόλαση κάτω από εμάς
πάνω από εμάς μόνο ουρανός.
Φαντάσου όλους τους ανθρώπους
να ζουν για το σήμερα.

Φαντάσου να μην υπάρχουν χώρες
δεν είναι δύσκολο να το κάνεις.
Τίποτα για να σκοτώσεις ή για να πεθάνεις
και καμία θρησκεία επίσης.
Φαντάσου όλους τους ανθρώπους
να ζουν με ειρήνη.

Ίσως πεις πως είμαι ονειροπόλος
αλλά δεν είμαι μόνο ένας.
Ελπίζω κάποια μέρα εσύ θα μας ενώσεις
και ο κόσμος θα ζει σαν ένας.

Φαντάσου όχι υπάρχοντα
απορώ αν εσύ μπορείς.
Καμία ανάγκη για απληστία ή πείνα.
Μία αδελφοσύνη.
Φαντάσου όλους τους ανθρώπους
να μοιράζονται όλο το κόσμο.

Ίσως πεις πως είμαι ονειροπόλος
αλλά δεν είμαι μόνο ένας.
Ελπίζω κάποια μέρα εσύ θα μας ενώσεις
και ο κόσμος θα ζει σαν ένας.

Imagine there's no Heaven.
It's easy if you try.
No hell below us.
Above us only sky.
Imagine all the people.
Living for today.

Imagine there's no countries.
It isn't hard to do.
Nothing to kill or die for.
And no religion too.
Imagine all the people.
Living life in peace.

You may say that I'm a dreamer.
But I'm not the only one.
I hope someday you'll join us...
And the world will be as one.

Imagine no possessions.
I wonder if you can.
No need for greed or hunger
A brotherhood of man.
Imagine all the people.
Sharing all the world.

You may say that I'm a dreamer.
But I'm not the only one.
I hope someday you'll join us.
And the world will live as one.

Καλό ταξίδι καλέ μας άνθρωπε!

Καλό ταξίδι στον καλό μας άνθρωπο Θανάση Βέγγο....
Δεν υπάρχουν λόγια γι αυτόν τον μεγάλο άνθρωπο....
Αν υπάρχει κάτι πέρα απ' το εδώ ας είναι καλά...

Τι παράξενες οι σκέψεις... τα όνειρα των ανθρώπων...
μας κάνουν και χαμογελάμε, σα να ζούμε μέσα τους...
μα μόλις απλώσουμε το χέρι να αγγίξουμε κάτι απ' αυτό...
τα πάντα σβήνονται... χάνονται....
το μόνο που απομένει ... θλίψη για την αλήθεια μέσα μας....
της πραγματικής ζωής μας η απιστία....
Αν μπορούσαμε...αν γινόταν... αν ήταν δυνατό....
τότε μπορεί και να ζούσαμε σε ένα ψεύτικό, ονειρεμένο σύμπαν...
Ίσως...

Καλό ταξίδι Νίκο Παπάζογλου... θα σε θυμόμαστε!

Όλοι οι καλοί μάλλον φεύγουνε νωρίς...
Υπάρχει οσμή πένθους στην Ελλάδα σήμερα....
Ένας μεγάλος καλλιτέχνης και προπαντός ένας καταπληκτικός άνθρωπος,ένας ανθρωπος χαμηλών τόνων, με σκέψη, ευαισθησίες,ανθρωπιά... έφυγε για το μεγάλο ταξίδι... αποφάσισε να πάει στην αντίπερα όχθη...Καλό ταξίδι μεγάλε Νίκο Παπάζογλου...όπου κι αν πήγες να σαι καλά... Εμείς εδώ θα σε θυμόμαστε, θα ακούμε τα τραγούδια σου και θα 'μαστε κοντά σου!

Maria Pages - Firedance

ΤΟ ΔΙΧΤΥ

Πόσες αλήθειες κρύβουν οι στίχοι του...
πόσο πόνο... πόσο δάκρυ... πόση δύναμη...
"Έχε τα μάτια σου ανοιχτά βράδυ πρωί
γιατί μπροστά σου πάντα απλώνεται ένα δίχτυ
Αν κάποτε στα βρόχια του πιαστείς,
κανείς δεν θα μπορέσει να σε βγάλει
μονάχος βρες την άκρη της κλωστής
κι αν είσαι τυχερός ξεκινά πάλι"
Το ξεχνάμε μόνο αν κάτι συμβεί μας το υπενθυμίζει...
υποσχόμαστε να αλλάξουμε... ξεχνάμε... κάθε φορά όμως λιγότερο... με την εμπειρία των προηγούμενων φορών...

Όλα μοιάζουν όμορφα...
μακρινά...
μοιάζουν χαρούμενα...
σιωπηλά λόγια...

Κατοικήσιμα στου μυαλού τα κατατόπια...
της γαλήνης μέγαρα;;
αλάργα...χαμηλά...αναπάντεχα...
Αναδιφάς γι άλλα ...
καταλήγεις σέ άλλα...
μέλαθρον και ψέματα...
Χαμόγι και αλήθεια...

Ξαφνικά ανακαλύπτεις οτι ζεις σε έναν σκοταδισμό.....

Έλα γι απόψε - Ελένη Βουδουράκη

Έλα γι απόψε
Μόνο απόψε
Λίγη ώρα
Έξω φυσάει
Κι είναι κρύο
κι είναι μπόρα

Μα εδώ μέσα είναι ζεστά
Κι είναι το ξώφυλλα κλειστά
Κι είναι τα φώτα λιγοστά
Μισοσβηστά ..........

Η ιστορία του χρήματος... Ο ρόλος των τραπεζών.... Το αμερικάνικο όνειρο και ο Δυτικός Πολιτισμός....Η Καταστροφή μας και η "τιμή μας"....

Μια φορα κι έναν καιρό τα πολύ παλιά χρόνια....

και ζήσαν αυτοί καλά και μεις καλύτερα...

Συντρίμια...Εγκατάλειψη / Χωριά Φαντάσματα...

ΕΛΛΗΝΟΦΡΕΝΕΙΑ!!!!!!!!!!!!

Ειμαι έξαλλος από ΘΥΜΟ !!!

Δυστυχώς ο κώδικας ενσωμάτωσης του συγκεκριμένου βίντεο έχει απενεργοποιηθεί...
παραθέτω όμως το link του βίντεο στο youtube....
είναι απόσπασμα από ταινια του 1976, είναι τόσο επίκαιρο σήμερα που κάνει αίσθηση...

http://www.youtube.com/watch?v=DBDR-Yf7Xhw

The last sunset of the 20th century

Στις 31/12/1999 η Ορχηστρα των Χρωμάτων βρέθηκε στη Σαντορίνη στο τελευταίο ηλιοβασίλεμα του αιώνα.... επέλεξε να πάντρεψει τον υπέροχο Μ. Χατζιδάκι και το "Χαμόγελο της Τζοκόντας" με την απίτευτα έμμορφη εικόνα του νησιου...
Το αποτέλεσμα μαγικό...
Εχουν περάσει πολλά χρόνια από τότε... Το Millenium ανήκει στο παρελθόν.... η ζωή μας πλέον σκληρή με στερημένη ομορφιά να συμβαίνει γύρω μας... Ο κόσμος προβληματισμένος ίσως κι ας μου επιτραπεί η έκφραση "προβληματικός"... δεν είμαστε χαρούμενοι, περνάμε την καθε μέρα μας... έτσι...
Ας δοθεί ομορφιά... ευαισθησία... το δικαίωμα του ονείρου...
Το όνειρο είναι το αρχικό σχέδιο στον καμβά του ζωγράφου... η αρχή του τελικού αποτελεσματος του πίνακα που οραματίστηκε....
Κάτι όμορφο για τη γέννηση ηλιογέννητων συναισθημάτων....

Ανοιξη και χιόνια....

Τι κι αν στο περίπου η Ανοιξη μας χτύπησε την πόρτα...
Κι αν της ανοίξαμε την υποδεχτήκαμε με χιόνια...
Της άρεσε γιατί όλη τη μέρα θαρρώ χαμογελά και παίζει παιχνιδιάρικα...
Τι κι αν σχεδόν ο Χειμώνας δεν χάρηκε... δε χάρισε το χιόνι... παρά μόνο στα μέσα του Δεκέμβρη κι αυτό ηταν... Η Ανοιξη θέλησε να του χαρίσει λίγο χιόνι πριν την οριστική του αποχώρηση για φέτος σε λίγες μέρες...
Γι αυτό ήταν τόσο όμορφα σήμερα...
Κάποιες φωτογραφίες απ' το σημερινό χιόνι....