Ζηλεύω τους ανθρώπους που ενώ ζουν μια βαρετή, «μίζερη» ζωή… άδεια κατά εμένα… καταφέρνουν να δουν το διαφορετικό… το φως μέσα απ’ το σκοτάδι τους… τη μελωδία μέσα απ’ την κώφωση τους… και ναι, καταφέρνουν να είναι ευτυχισμένοι στο όνειρό τους … ένα όνειρο καλά φτιαγμένο στα μέτρα τους…
Θα θελα όταν για πρώτη φορά αντικρίζω το καινούργιο να μπορώ να αισθάνομαι τη χαρά του πρωτόγνωρου… να νοιώσω τη μεγαλειότητα του πριν από μένα κανείς δεν αντίκρισε … αυτό που μόλις πατώ κανείς πριν από εμένα δεν πάτησε… αυτό που θωρώ πριν από μένα κανείς δεν ερεύνησε… δεν κατάλαβε…
Βαρέθηκα τον ψεύτικο πολιτισμό των σύγχρονων κοινωνιών… βαρέθηκα τους δήθεν που κάνουν και πιστεύουν πως τα κατέχουν όλα…
Πόσα μα την αλήθεια είναι καλά κρυμμένα… βαθιά μυστικά στης γης… τα πλάτη και τα μήκη….στου σύμπαντος το άπειρο….κι όμως οι κακομοίρηδες του κόσμου αυτού…οι πολιτισμένοι …τα γνωρίζουν όλα…
Αναρωτηθήκαμε ποτέ ποιες οι πραγματικές μας γνώσεις και ποια η άγνοιά μας … για πράματα απλά και καθημερινά ή για περισσότερα πολύπλοκα ή και ακαταλαβίστικα…
Συμμερίζομαι τη χαρά του αρχαιολόγου όταν σκάβοντας επί μέρες ή μήνες ή και χρόνια ανακαλύπτει κάποιον αρχαίο τάφο που επί χιλιάδες… εκατοντάδες χρόνια ήταν θαμμένος βαθιά μέσα στη γη…. Καταλαβαίνω το δέος που γνωρίζει όταν με το ένα του πόδι πατά στο σήμερα και με το άλλο ταξιδεύει χιλιάδες χρόνια πριν….
Όμορφα ταξίδια στο χρόνο που από μικρή με συγκλόνιζαν… τα επιθυμούσα … τα ονειρευόμουν….
Θυμάμαι τον εαυτό μου παρέα με το τιμόνι της φαντασίας μου να μεταφέρομαι κάπου αλλού… πίσω στο παρελθόν…
στην Αρχαιότητα… στην Αναγέννηση… ένα παιχνίδι άκρως ελκυστικό … παιχνίδι όμως…στο παιδικό μυαλό μου….

Πλέον αυτό το ταξίδι μέσα μου καταφέρνω και το κάνω μέσα από τη μουσική….μέσα από ένα τραγούδι… μέσα από εικόνες….

Ένα πανέμορφο τραγούδι λοιπόν παρέα με μία καταπληκτική ερμηνεία.......που εμένα καταφέρνει να με ξεσηκώνει πάντα όταν το ακούω…
ο καθένας λοιπόν ας πάρει αυτό που του χρειάζεται τη στιγμή που θα το ακούει....
Ας ονειρευτεί...Ας ξεσηκωθεί...Ας σκεφτεί...Ας....Ας....
Ένα ποτηράκι κόκκινο κρασί συντροφιά με το φως των κεριών που θα τρεμοπαίζουν στο σκοτεινό κατά τα άλλα δωμάτιο με όμορφη συντροφιά ή και μόνος... με δάκρυ ή με χαμόγελο...με ψυχή ή με ατονία...δεν έχει σημασία... σημασία έχει η απόλαυση της στιγμής... η γαλήνη.... η χαρά που ένα μουσικό κομμάτι απλόχερα μπορεί να χαρίσει σαν σε ταξιδεύει.....
Υπάρχουν τελικά όμορφα πράματα γύρω και δίπλα μας κάθε στιγμή που θα επιλέξουμε να κάνουμε υπέροχο το δικό μας σύμπαν....
Ο καθένας όπως μπορεί...όπως θέλει...όπως αντέχει....

Χαρισμένο στους ονειροπόλους ταξιδευτές….