ΓΙΑ ΜΕΝΑ ΤΡΑΓΟΥΔΩ

Το "Για μένα τραγουδώ" τραγουδήθηκε από τον Βασίλη Παπακωνσταντίνου για τις ανάγκες του δίσκου του "Χορεύω" το 1991.
Ο Chris de Burgh μελοποίησε το συγκεκριμένο τραγούδι δώδεκα χρόνια πριν το 1979 στο δίσκο του "Crusader".
Ο Γιώργος Λέφας έγραψε του ελληνικούς στίχους και το όνομα του Chris de Burgh αναφέρεται στην δευτερη παράγραφο του Ελληνικού κομματιού:

"...παίζει ένα τραγούδι του Chris de Burgh παλιό
σου άρεσε θυμάμαι να στο τραγουδώ...."

Ο Christopher J. Davison ή αλλιώς Chris de Burgh, γεννήθηκε στην Αργεντινή στις 15 Οκτωβρίου του 1948. Όταν ήταν 12 ετών μετακόμισε με την οικογένειά του στην Ιρλανδία.Απέκτησε την πρώτη του κιθάρα «κλέβοντάς» την από το μεγαλύτερο αδελφό του Richard. Έμαθε να παίζει τις πρώτες του μελωδίες αυτοδίδακτα ακολουθώντας πιστά τις υποδείξεις του βιβλίου «Μαθαίνοντας με την πρακτική μέθοδο». Του άρεσε να ακούει τα τραγούδια των Beatles και των Moody Blues που ήταν και τα αγαπημένα του συγκροτήματα. Παράλληλα, του άρεσε να συνθέτει μόνος του τα δικά του τραγούδια. Το πρώτο τραγούδι που συνέθεσε μόνος του ήταν το "Satin Green Shutters" ενώ σπούδαζε στο Trinity University του Δουβλίνου. Το κομμάτι ξεχώρισε σε single και συμπεριλήφθηκε στο πρώτο του άλμπουμ "Far Beyond These Castle Walls....".Το 1971 ο Chris De Burgh πήρε τη μεγάλη απόφαση να πάει στο Λονδίνο για να πραγματοποιήσει το όνειρό του, να κάνει καριέρα στη μουσική.

Ακούστε και τα δύο κομμάτια εδω :
Για μένα τραγουδώ


Crusader By Chris de Burgh

Mercedes Sosa & María Farantouri - Nanourisma

Ώρα για τη μεσημεριανή φιέστα...
Νάνι νάνι νάνι...
Οι στίχοι είναι του Λόρκα

Όμορφες διαδρομές στο χρόνο ειν' η ζωή μας,
με αναμνήσεις βγαλμένες από μουσικές
που ζεσταίνουν τα βάθη της καρδιά μας
και γεμίζουν χρώματα το βαθύτερο είναι μας...

Όμορφος στίχος, γλυκιά μελωδία,
ζωγραφίζοντας της ζωής μας τον καμβά...
με εικόνες απλές μα αναγκαίες για την ισορροπία μας...

Τελικά ή έχω μεγάλο πρόβλημα ή είμαι ανίκανη στο να καταλάβω τη λειτουργία των ανθρώπων γύρω μου και αυτό φυσικά από τη μεριά του είναι πρόβλημα με αποτέλεσμα στο να επιλέγω την απομόνωσή μου από το σύνολο...
Είναι η αποκορύφωση της αποκριάς σήμερα και αύριο, όλος ο κόσμος από όλες τις μεριές της Ελλάδος ξεχυμένος να χοροπηδάει στο ρυθμό της και εγώ αποξενωμένη στο να περιμένω να τελειώσει και να γυρίσουμε στον κανονικό ρυθμό ή σε εναν ρυθμό ίσως κατά τα δικά μου δεδομένα και σταθμά πιο ανθρώπινο, πιο αληθινό και λιγότερο υποκριτικό...
Δεν ξέρω γιατι άλλα όλοι περιμένουν να ξεφαντώσουν και να αισθανθούν πιότερο χαρούμενοι, ευτυχισμένοι τη στιγμή που τα πιο απλά πράματα γύρω μας μπορούν να μας το χαρίσουν...
Επιζητώ και θέλω άλλες φάσεις στη ζωή μου για να μπορέσουν να με κάνουν να αισθανθώ πλήρης, αντιλαμβάνομαι την ωρίμανση διαφορετικά και σε καμια περίπτωση δεν εννοώ πως έτσι όπως βλέπω τα πράματα είναι και το σωστό, άλλα με αυτά που ο περσότερος κόσμος προσπαθεί να αποδράσει από την καθημερινότητα και από τη μιζέρια θαρρώ πως ειν' χαμένος κόπος... με αποτέλεσμα την απότομη προσγείωση και την δίχως όρια τρέλλα στην οποία μας ειβάλλεται να ζούμε...
Οι πιο όμορφες καταστάσεις βρίσκονται στα απλά πράματα, στα μικρά και στις περιστάσεις οι οποίες μας συμβαίνουν με όσο το δυνατόν λιγότερα άτομα μα συνάμα πιο κοντα στο χαρακτήρα μας...
Για μένα όμορφο και πλέον επικοδομητικό για το έσω μας είναι στο να καταφέρουμε να είμαστε με κάποιον άνθρωπο ή κάποιους ανθρώπους γιατί γουστάρουμε και που να δύναται η φάση της σωστής επικοινωνίας, στο να μπορούμε να πορευτούμε περπατώντας στη φύση, να μπορούμε να χαιρόμαστε την ομορφη μουσική και να λικνιζόμαστε αρμονικά στο ρυθμό της, στο να παίζουμε απλά καθημερινά και να μη φοβόμαστε στο να έχουμε αντικρουόμενες απόψεις, στο να είμαστε στο χώρο μας με το φως των κεριών και να απολαμβάνουμε τη ζεστασιά της παρουσίας του άλλου...
Τη ζωή μας μπορούμε να τη φτιάξουμε όμορφη με πολύ απλά πράματα, τελικά ψαχνομαστε σε λάθος τρόπους... και πολύ απλά συμβιβαζόμαστε...
Δεν μπορώ με αυτά που μας επιβάλουν...
Και αύριο αφού τελειώσουν όλαν αυτά, αυτό το ξέφρενο πάρτυ του αποπροσανατολισμού μας τι γίνεται; που γυρνάμε; είμαστε περισσότερο χαρούμενοι και γεμάτοι από πριν;
Προτιμώ έτσι πως έχουν τα πράματα τους χάρτινους φίλους των βιβλίων μου, στο να λικνιστώ στους ρυθμους της μουσικής που μου αρέσει μόνη μου γιατί εκείνη τη στιγμή θα το 'χω αναγκη και θα το γουστάρω, προτιμώ στο να περπατήσω στο δρόμο, στο πάρκο, στη φύση ακούγοντας το ρυθμό των πουλιών που τραγουδούν τα βράδια, γιατί πολύ απλά εγω το επιλέγω για μένα...
Δεν θέλω άλλες αρνητικές επιρροές στη ζωή μου...
Οφείλω να είμαι εγώ και αυτό που θέλω για μένα...